Description

doch toegankelijke pen

Wat denken ze wel niet

Een wijsheid die zo op een tegeltje kan

En hoe versla je onstuimige ridders als je een ochtendhumeur hebt

Zijn laatste wens Marjan Kamali doch toegankelijke penEen jaar geleden heb ik mijn man begraven. Een jaar geleden hield ik zijn hand in de mijne en nam ik afscheid van hem. Zonder hem ben ik de weg kwijt. Ik breng mijn tijd door met elk klein detail van ons leven samen proberen te herinneren, of proberen te vergeten. Ik werk zoveel als ik kan, zodat ik te uitgeput ben om te rouwen, om verdrietig te zijn, om ook nog maar iets te voelen. Een heel jaar verdrink ik in mijn verdriet. En dan verandert n brief

Exchange/Return Notes